21 Ocak 2019 Pazartesi

Şair'e Şiir

Ey şair !
Geldi ise ötelerden usulca ilham perin,
Tuttuştuysa eğer gönlün bi çare sevdalara,
Hele bir de özgür ruhun kuş olmak istiyorsa
Durması imkansızdır artık kelimelerin
O halde haydi,  kapat gözlerini artık !
Meydan senin.
Durma,
Kuş misali kanat çırp, yüksel sonsuzluklara
Ya Zümrüd-ü Anka ol Kaf Dağı’nın ardında,
Ya da paslı gönülleri saf gül suyuyla yıka
Kelebekler konsun parmak uçlarına, dilersen..
Dilersen saf incisin, dipsiz okyanuslarda
Neyi dilersen o ol !
Ne senin kelimelerine, harflerine, hecelerine..
Ne umutlarına, düşlerine ve  heyecanlarına
Sınır koyacak yoktur  !
Söz senin, vezin senin, aruz senin
Hayal senin , rüya senin, düş senin
Kime adamak istersen yarınlarını..
Yarınlar senin !
Dilersen dağların zirvesinde esen rüzgarsın..
Dilersen dut  ağacının  en tepesinde
Uçmayı bekleyen yeşil  tırtılsın
Dilersen bir güne sığar ömrün,  kelebek gibi
Ab-ı hayattan içmiş sonsuzluksun, dilersen.
Ne olmak istersen O’sun sen..
Bir bakışın uğruna bir ömrü feda eden
Basit bir saç telini kılıca çeviren de sen.
Sığarmı ki hiç yürek , senin sözün olmasa
Bahtsız bir dilencinin saydam avuçlarına ?
Dilersen aşık edersin bülbülü güle, mecalsiz
Sen iste, gül ümitsiz, bülbül ümitsiz ..
Dilersen kavuşturursun onları bir vakt-i seher
Gül açar, bülbül öter, olmaz zerrece keder
Güle de, bülbüle de anlam katan sensin !
Sen olmasaydın,
Gökyüzü böyle berrak, çöl böylesine kurak
Deniz bu denli duru,  böylesi yalın toprak..
Aşık bu kadar dertli ve ölesi kederli..
Olurmuydu ?
Söyle ey şair..
Sen olmasaydın,
Leyla güzel olurmuydu bu kadar..
Kirpikler bunca uzun, kaşlar bu denli hilal !
Mecnun bu kadar aşık ve bu denli bi çare
Ağzından çıkar her ahı bu kadar melal !
..
Olurmuydu ey şair !
Leyla da, sensin, Mecnun da sen !
Konuştur yüreğini ey şair,
Susma sen !
Kelimelerindeki onca ahengi okuyuca ben,
İçimdeki ceylanlar suya kanar,
Bülbül güle kavuşur
Ben, daha bir ben olurum
Hayat seninle daha bir anlamlı
Ah Bir bilsen.. !

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder