21 Ocak 2019 Pazartesi

Alışkanlığıma...



Bir can daha

Kirdi kafesini, uctu sonsuza..

Bir daha hic geri donmemecesine..

Belki hic dusunmedi geride kalanlari

Kimin gozu yasli..

Kim, kime, neden aliskindi..

ALISKANLIKLAR….

Oldurur insani zamanla.

Insan sukuta bile alisabilir!

Insan bu, nelere alismaz ki!

Iste ben de oyle alismistim

Onun sususuna, konusmayisina

O yoktu ama

Olmayani bile incitmekten korkardim iste..

“Ya isiktan rahatsiz olursa?

Ya sesten uykusu kacarsa?”

Mahur bakislari islerdi icime

Kim derdi ki

O benim icin sadece bir candi

O; besledigim, O buyuttugum..

Nefes aldigim zamana sahit..

Gozyaslarima uzulen…

Sevincimi paylastigim…

Onu tarif edemem!

O; en tuhaf aliskanligim..

Gitti iste.

Haber bile vermedi

Seni seviyorum bile demedi

Hoscakal hic demedi

Gitti ve ardinda kocaman

Kendine alismis bir can birakti

Oysa benim sefkatim yeterdi ona

Belki ufacik sevincimi

En dogal halimle paylastigim

Ufacik bir nokta !

Simdi bakiyorum bos yerine..

Bos besik, bos yatak, bos kafes..

Ha bebek, ha adam, ha kus !

Ne farkeder ki !

Alismisim bir kere sicakligina…



2001

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder